Fetih Mescidleri (Yedi Mescidler)

Hendek Gazvesi sırasında karargah kurulan saha Mesâcid-i Seb’a (Yedi Mescidler) diye de anı­lır. Ancak bu mescidlere “Fetih Mescidleri” denmesinin daha uygun olduğuna inanıyoruz. Yahudilerin tahrikiyle harekete geçen ve çevre kabilelerle de anlaşan Mekkeli müşrikler, mü’min mücahidlerin üç katından daha fazla bir güçle savaş hazırlıkları yaparken; müdafaada kolaylık olur diye Selmân-ı Fârisî’nin(ra) teklifi üzerine, anlaşmalı arazîden, dağlık ve taşlık bölgeden geri kalan açık bölgeye, bütün meşakkatlere ve yokluğa göğüs gererek kısa zamanda büyük bir hendek kazılmıştı. Medine’nin kuzey doğusundan batısına kadar uzanan Harratü Vâkım ile Bathan Vâdisi arasında yer alan bu hendeğin en zayıf noktası, Sel’ Dağı önlerinde bırakılmış, karargahlar da buraya kurulmuş, düşman buranın karşısında yer almaya zorlanmış, burada karşılanmıştı. Mescidler, karargah noktalarına sonradan, (Hicrî birinci asrın sonlarına doğru Ömer İbn Abdülaziz’in Medîne valiliği sırasında) bina edilmiştir. Daha sonra Osmanlılar tarafından yenilenmiş ve sağlamlaştı­rılmıştır. Bu mescidlerden kıble istikametine dönüldüğünde en geride olan ve Sel’ Dağının yamacında yüksekçe bir noktada yer alanın adı Mescid-i Fetih’tir. Rasûlullah(sav) Efendimiz’in merkez karargahı burada kurulmuş, burada duâ ve niyazda bulunmuş, mü­cadelenin birçok safhalarını buradan takip etmiştir. Oradan kıble istikametine doğru basamaklara inildiğinde ilk gelinen mescid, Selmân-ı Fârisî Mescidi’dir. Onun önünde de Hz. Ali Mescidi yer alıyordu.